Peter te Bos

 

Claw Boys Claw is met voorsprong de beste garageband die Nederland ooit kende. Hun zanger Peter te Bos is een waar podiumbeest en onder invloed van The Gun Club en The Stooges maakt de groep sinds 1983 de podia heerlijk onveilig met een unieke mix van rock & roll, psychedelica en punk. De 59-jarige Peter te Bos weet nog heel goed dat de band voor hun eerste instore naar De Waterput kwam. Het was niet alleen voor de band even wennen, zo’n optreden in een platenzaak, het was ook voor De Waterput in 1990 de allereerste keer dat ze een instore organiseerden. “Met de grote Amerikaanse slee van drummer Marc kwamen we naar Brabant afzakken. Toen we de winkel binnen kwamen, stonden er ongeveer zes mensen. ‘Is dat het dan?’, dacht ik nog. Eigenaar Gilly Verrest loodste ons een of ander bezemhok in om ons voor te bereiden. Na een half uurtje stond die halve tent vol.

 

We noemden die reeks showtjes onze ‘toonbanktoer’ en ik moest dus met mijn hele gestel op die pas geverfde toonbank. Geweldig om te doen. Marc nam naast een emmer als percussie-instrument ook altijd een pak hagelslag mee. Of chocolade vlokken, want die klonken volgens hem beter. Je snapt wel dat de inhoud van die pakken uiteindelijk door de hele winkel belandde. Je had als band altijd meteen door dat je in een winkel à la Get Records in Amsterdam of Sounds in Venlo terecht was gekomen. Die worden gerund door mensen met een enorme voorliefde voor muziek. Get Records bestaat helaas al niet meer. Als ik nu bij een andere zaak iets koop, verwacht ik bij voorbaat al dat ze er toch geen zak van afweten. Dat zal bij een winkel als De Waterput nooit voorkomen. Zonder oubollig te willen klinken, ze stralen een kennis uit zoals een melkboer die vroeger over zijn producten ook had. Het zal steeds lastiger worden om de zaak draaiende te houden, maar ik ben er van overtuigd dat er altijd fysieke producten zullen worden uitgegeven. Het gedrukte boek zal altijd blijven bestaan naast het e-boek.

 

Al het virtuele werk op computers of iPods is veel minder tastbaar. Daar ga je heel anders mee om. Vinyl wordt opnieuw een hype en kijk naar wat Radiohead met hun vorige release flikte. De muziek boden ze eerst alleen als download aan. Pas maanden later verschenen de cd en lp fysiek. Toch werd ook die verkoop opnieuw een succes. Dat is voor mij het bewijs dat die twee stromingen heel goed naast elkaar kunnen bestaan.” Claw Boys Claw was drie keer in Bergen op Zoom voor een instore, maar klanten van De Waterput worden - wellicht zonder het te weten – veel vaker met het werk van Peter te Bos geconfronteerd. Te Bos is naast zanger tevens grafisch ontwerper. Hij ontwerpt logo’s voor bands (Urban Dance Squad), bedrijven (Muziekcentrum Nederland) en fungeert al jaren als de artdirector van het Lowlands festival. Voor De Waterput ontwierp hij het logo dat sinds het begin van de jaren negentig de tassen, de website en de gevel van de winkel siert. “Een goed logo is een handtekening van een bedrijf of instantie. Het moet simpel en krachtig zijn, er moet uit naar voren komen waar het voor staat en het moet minimaal tien jaar meekunnen. Een logo mag ook niet te gekunsteld zijn; er moet een organisch gevoel aan ten grondslag liggen. Mijn beeldtaal is vrij handmatig.

 

Gilly Verrest wilde iets met muzieknootjes. Dat heb ik dan maar als uitgangspunt genomen. Ik had in het logo in eerste instantie handmatig vervaardigde letters verwerkt. Om de een of andere reden zijn daar rechte fabrieksmatige plakletters voor in de plaats gekomen. Dat is voor een ontwerper uiteraard een doodzonde. Maar alle wonden helen, zo ook deze.” Peter te Bos en zijn band Claw Boys Claw zijn in 2008 na een lange adempauze aan een opvallende comeback begonnen. Ook na de release van Pajama Day mocht een instore in De Waterput niet ontbreken. “Als dank voor bewezen diensten nam ik een prachtige verzamelbox van Tim Hardin mee naar huis. Ik ga altijd voor het meeste, dat begrijp je wel. Mijn meest dierbare album uit mijn collectie is ‘n Vriend van André Hazes. Omdat de hoes zo mooi is. Hij staat er op als een gebakje in een cakekleurig pak.

 

Dat was uiteraard nog in zijn gezonde tijd. Er staan een paar grote succesnummers op. Ik heb er destijds mijn huidige vriendin op leren kennen. De plaat heeft een mooie plek in hoofd en hart. Hazes is altijd een geweldige volkszanger geweest. Enorm apart. Hij staat volledig op zichzelf. We hebben weinig van dat soort zangers. Ik zou zijn gelijke niet kennen, nu in Nederland. Ze halen het geen van allen bij Hazes en ik ben een enorme fan van een goede smartlap.” Uiteraard mocht Claw Boys Claw niet ontbreken op het op 2 mei 2009 gehouden jubileumfeest van de winkel. “Een vet feest was dat in de Botte Hommel, of all places. We hebben natuurlijk gelijk ja gezegd op het verzoek van Gilly of we kwamen spelen. Omdat hij een van de weinige mensen is die dit werk nog doet. Dan kom je uiteraard voor een vriendenprijsje. Hij steekt ook zijn nek uit door cd’s in te kopen die hij wellicht nooit verkoopt. Ik hoop dat ik op het volgende feestje, over 40 jaar, er weer bij mag zijn. Ik ben tegen die tijd ongeveer 46 jaar jong, dus dat moet lukken.”