Zodra bekend werd dat Ken Hensley een live opvoering van zijn nieuwe CD ‘Blood on the Highway’ zou geven in Hamburg hebben Russell Smit en ondergetekende kaarten besteld voor dit op voorhand unieke evenement. Nooit eerder werd een nieuwe CD van Ken of Uriah Heep op een dergelijke wijze gelanceerd. Een paar jaar geleden waren wij er ook bij toen Ken, samen met John Lawton, in Hamburg voor het eerst Salisbury live (met orkest!) speelden. We hoopten op een even unieke ervaring en we zijn hierin niet teleurgesteld. Integendeel!

Begin van de avond kwamen wij aan bij de Fabrik, een voormalige machinefabriek, die omgebouwd is tot concertzaal. Fantastische akoestiek (veel houtwerk, weinig beton) en een gezellige zaal bovendien: hoog en smal met een glazen dak. Buiten was reeds goed te horen dat er nog driftig geoefend werd. Uiteindelijk gingen tegen half negen de deuren open en stroomde het publiek naar binnen. Het was weliswaar niet geheel uitverkocht, maar het was gezellig druk!

 

Iets na negen uur betrad Ken, samen met Live Fire het toneel en het concert barste los: voor de eerste keer werd Blood on the Highway live gespeeld! De eerste 4 nummers (Just the Beginning, We’re on our Way, Blood on the Highway en You’ve got it warden gezongen door Jorn Lande. Fantastische zanger, die qua stem doet denken aan David Coverdale. De power spatte er van af en Ken was zeer goed op dreef op zijn Hammond. Vervolgens was het de beurt aan onze grote vriend John Lawton, die It Won’t Last voor zijn rekening nam, geweldig! De volgende verrassing kwam voor rekening van Eve Gallagher, een zangeres met een enorm krachtige stem, die het van Ken’s eerdere solowerk bekende Think Twice nieuw leven inblies. Ken is het zingen gelukkig ook nog niet verleerd: op gevoelige wijze bracht hij het aloude There Comes a Time ten gehore. Het hierop volgende nummer Okay heeft (op de CD) een grote Nederlandse inbreng: degenen die aanwezig waren bij het optreden vorig jaar van Ken samen met Circle of Hands in het Bluescafé te Amersfoort weten wat ik bedoel.

 

Helaas was er ook slecht nieuws: Glenn Hughes zou invliegen vanuit Italië, maar dit werd hem onmogelijk gemaakt door een staking bij Alitalia. Ken vertelde ons dat Glenn en hijzelf hier enorm van baalden, maar ja, niets aan te doen. De leadzang van het voor Glenn bestemde nummer What You’re Gonna Do werd perfect waargenomen door de zanger van Live Wire, Erik. Na I Did It All werd deze eerste set afgesloten met het meesterlijke The Last Dance. Op de CD wordt dit nummer vertolkt door Glenn, maar nu werd het gezongen door de meester zelf. Top!

Tijdens de pauze was duidelijk dat iedereen in het publiek aangenaam verrast was door de kwaliteit van het optreden en vooral door de kwaliteit van het materiaal. Nooit eerder heeft Ken een CD afgeleverd met nummers van een dusdanig constante hoge kwaliteit! De CD was deze avond voor het eerst te koop en vrijwel iedereen kocht een exemplaar!

Na een korte break volgde nog een optreden van Ken, samen met Live Wire en alle gasten.

 

Op het programma stonden twee nummers van zijn solo albums (Out of My Control en Brown Eyed Boy) en verder een aantal Heep klassiekers. July Morning werd vanzelfsprekend ook gespeeld en bij dit nummer speelde Ken een hoofdrol met zijn volle Hammond sound. Blijft een feest om te horen en te voelen! Jorne Lande vond het een eer om Stealing en Easy Livin’ te mogen zingen, maar grappig genoeg had hij hiervoor wel spiekbriefjes met de complete songtekst op het toneel laten plakken! Uiteraard heeft Russell deze spiekbriefjes, samen met de setlists na afloop weten te bemachtigen. Met recht collectors items!

Tot slot werd de inmiddels van Ken bekende herschreven versie van Lady in Black ten gehore gebracht, waarna de show ten einde leek.

 

De zaal kon er echter geen genoeg van krijgen: Zugabe, Zugabe!! Tot verrassing van iedereen kwam die toegift ook: een krachtige versie van Gypsy was onze beloning.

Het was een fantastische avond, waarvan jullie allemaal in het najaar alsnog kunnen genieten: met een groot aantal camera’s zijn opnamen gemaakt voor een dubbel DVD. Ik raad iedereen dan ook aan om t.z.t. deze DVD aan te schaffen. Voor nu rest je maar één ding: Koop Blood on the Highway en geniet!

 

Russell Smit

Lex van Zonneveld

(afdeling Zoetermeer)